مقاله فارسی .

ارائه بیش از 25000 مقاله فارسی word

دانلودمقاله روش هاي قيمت گذاري سهام در بورس اوراق بهادار ايران

 

 چكيده:
مهم ترين وظيفه بورس اوراق بهادار، ايجاد يك بازار كارآ براي قيمت گذاري عادلانه اوراق بهادار مي باشد. اين وظيفه از طريق خبرگان مالي اعمال مي شود. خبرگان مالي اطلاعات مورد نياز براي قيمت گذاري را بر اسا مدل هاي قيمت گذاري كه بر پايه مفروضات صحيح و مطابق بازار طراحي شده است به دست مي آورند. انواع اوراق بهاداري كه قابل معامله در بورس اوراق بهادار مي باشند شامل: سهام عادي، اوراق قرضه، اختيار معامله اوراق بهادار و قراردادهاي آينده در بورس اوراق بهادار، قيمت اوراق بهادار نسبت به تحولات و رويدادهاي مختلف حساسيت نشان مي دهد.
هدف اصلي اين تحقيق بررسي روش هاي قيمت گذاري سهام عادي تازه پذيرفته شده در بورس اوراق بهادار ايران مي باشد كه در ابتدا تعريف سهام عام و حقوق آن آورده شده و سپس بحث اصلي كه نحوه قيمت گذاري سهام عادي مي باشد پرداخته مي شود و تجزيه و تحليل اصلي در ارزيابي سهام، نحوه تعيين قيمت در بورس تهران و در پايان كنترل قيمت توسط بورس را بيان خواهيم كرد.

مقدمه:
بورس اوراق بهادار مكاني است كه در آن انواع مختلف اوراق بهادار مانند سهام عادي، اوراق قرضه، اختيار معامله اوراق بهادار (option) و قراردادهاي آينده (future contract) مورد داد و ستد قرار مي گيرد.
مهم ترين وظيفه بورس اوراق بهادار، ايجاد يك بازار كارآ و مداوم براي اوراق بهادار است به گونه اي كه هر لحظه بتوان اوراق بهاداري را به قيمت عادلانه و نزديك به قيمت معامله قبلي مورد معامله قرار داد. بنابراين بورس بايد بتواند نقدينگي كافي را براي سرمايه گذاران ايجاد كند. در چنين بازاري، سرمايه گذاران خواهند توانست كه اوراق بهادار خود را سريعاً به نقد تبديل و يا داراييهاي نقدي خود را صرف سرمايه گذاري در اوراق بهادار نمايند.
وظيفة مهم ديگر بورس، تعيين قيمت اوراق بهادار است. قيمت در اين بازار بر اساس سفارش هاي خريد و فروش (عرضه و تقاضا) اوراق بهادار تعيين مي شود. تمام سفارش هاي خريد و فروش اوراق بهادار از اقصي نقاط كشور به محل بورس در سال، و با توجه به حجم عرضه و تقاضا، قيمت سهام تعيين مي گردد كه اين وظيفه از طريق خبرگان مالي اعمال مي شود. خبرگان مالي اطلاعات مورد نياز براي قيمت گذاري را بر اساس مدل هاي قيمت گذاري كه بر پايه مفروضات صحيح و مطابق بازار طراحي شده است، بدست مي آورند.
يك بازار كارآ بايد اين امكان را فراهم سازد كه بر اساس اطلاعات منتشر شده در بازار، اوراق بهادار مورد ارزيابي هميشگي قرار گيرد و آثار آن در قيمت اوراق بهادار منعكس گردد؛
به عبارت ديگر، در بورس اوراق بهادار قيمت اوراق بهادار نسبت به تحولات و رويدادهاي مختلف حساسيت نشان مي دهد.
هدف اين تحقيق بررسي چگونگي تعيين قيمت پايه سهام تازه پذيرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران و چگونگي كنترل قيمت سهام توسط بورس است. در كشورهاي ديگر، شركت هايي كه قصد فروش سهام به عموم را دارند براي عرضه سهام به عموم و تعيين ارزش سهام از خدمات مؤسسات مقيد سرمايه و يا بانك هاي سرمايه گذاري (Investment banking firm) استفاده مي كنند.
اما در ايران مسئوليت تهيه قيمت پايه بر عهده سازمان بورس اوراق بهادار تهران است. متأسفانه عدم رعايت كامل مباني علمي در قيمت گذاري سهام و اعمال نظر نهادهاي دولتي عرضه كننده سهام باعث گرديده كه قيمت تعيين شده براي سهام، ارتباط نزديك و سيستماتيكي با ارزش اينگونه سهام نداشته باشد.
مباني نظري تعيين ارزش سهام عادي
سهم عادي: ورقه بهاداري است كه نشان دهنده حق مالكيت صاحب سهم در شركت است. سهامدار عادي، آخرين ادعا را بر عايدات و ارزش خالص دارايي هاي شركت دارد و از اين رو ريسك سهامداران عادي بيشتر از ريسك وام دهندگان به شركت است. حقوقي كه به يك ورقه سهم تعلق مي گيرد، را مي توان به شرح زير خلاصه كرد:
1- حق مشاركت در سود شركت
2- حق مشاركت در ارزش خالص دارايي هاي شركت در زمان انحلال
3- حق رأي در مجامع عمومي شركت
4- حق تقدم در خريد سهام عادي
با توجه به فرض تداوم فعاليت و بعيد بودن انحلال شركت ها معمولاً ارزش سهام را بر اساس ميزان، زمان دريافت و ريسك سودهاي آينده شركت تعيين مي كنند. براي آن دسته از سهامداران عمده كه منافع خاصي از طريق كنترل شركت به دست مي آورند، ارزش سهام شركت مي تواند بيشتر از ارزش مبتني بر حق مشاركت در سود جاري و آينده باشد.
مدلهاي تعيين ارزش سهام عادي
در تئوري هاي مالي، ارزش اوراق بهادار از طريق محاسبه ارزش فعلي عايدات آينده آنها به دست مي آيد؛ به عبارت ديگر، براي تعيين ارزش اوراق بهادار، ابتدا بايد ميزان عايدات (Cash Flow) ناشي از اوراق بهادار را همراه با زمان دريافت آنها تعيين نمود و سپس با توجه به نرخ تنزيلي كه با ميزان ريسك اينگونه اوراق بهادار متناسب باشد، ارزش فعلي آنها را محاسبه كرد. چون نرخ تنزيل و يا نرخ بازده مورد توقع سرمايه گذاران تابعي از ميزان ريسك يا عدم اطمينان نسبت به عايدات آينده است، لذا نرخ تنزيل مورد استفاده بايد با ريسك عايدات آينده آنها متناسب باشد. بنابراين براي تعيين ارزش سهام عادي، ابتدا بايد سه عنصر اصلي تعيين ارزش يعني 1) ميزان عايدات آينده، 2) زمان دريافت عايدات و 3) ميزان عدم اطمينان نسبت به تحقق عايدات مشخص گردد.
ميزان عايدي كه به يك سهم عادي تعلق مي گيرد، تابعي از ميزان سود خالص شركت است. ميزان سود خالص شركت نيز تابعي از ميزان فروش و حجم هزينه هاي ثابت و متغير عملياتي و غيرعملياتي شركت است. با توجه به متغير بودن اين عوامل و نوسان پذيري آنها از يك سال به سال بعد، امكان تخمين دقيق سود شركت در سالهاي آينده وجود ندارد. البته مي توان، توان كسب سود شركت را با توجه به عوامل دروني و بروني شركت تعيين كرد.
اگر درآمد متعلق به هر سهم را با EPS و نرخ بازده مورد توقع سهامداران عادي را با K نشان دهيم و اگر شركت صد در صد سود خود را تقسيم كند، ارزش هر سهم به طريق زير قابل محاسبه خواهد بود:
(فرمول شماره 1)
مدل بدون رشد
اگر ميزان سرمايه گذاري شركت در هر سال را فقط به ميزان استهلاك دارايي هايش فرض كنيم، در اين صورت ظرفيت توليد و توان كلي كسب سود شركت ثابت مي ماند كه مي توان آن را با EPS نشان داد. در اين صورت ارزش هر سهم برابر خواهد بود با:

با توجه به اينكه جمع كسرهاي داخل پرانتز برابر با است، خواهيم داشت:
(فرمول شماره 2)
به عبارت ديگر براي تعيين ارزش هر سهم كافي است درآمد متعلق به هر سهم را به نرخ بازده مورد توقع سهامداران (نرخ تنزيل) تقسيم كنيم.

مدل با رشد
اگر شركت به منظور توسعه فعاليت خود، به سرمايه گذاري تمام يا قسمتي از سود خود اقدام كند، قدرت كسب سودش افزايش يافته، سودهاي آينده آن رشد خواهد يافت. نرخ رشد سودهاي آينده به ميزان سرمايه گذاري، و نرخ بازدهي اين سرمايه گذاري بستگي دارد. اگر درصد سود سرمايه گذاري شده را با b و نرخ بازده سرمايه گذاري را با r و نرخ رشد سود را با g نشان دهيم، نرخ رشد برابر خواهد بود با g=b.r
و ميزان سود نقدي تقسيمي (D) به سهامداران برابر خواهد بود با: D=(1-b) EPS
اگر فرض كنيم كه K>br باشد (كه فرض معقولي است):
در چنين حالتي ارزش يك سهم برابر خواهد بود با:

با توجه به اينكه

با جايگزيني معادلات فوق در فرمول تعيين ارزش خواهيم داشت:

اگر فرض كنيم كه k>br باشد (كه فرض معقولي است) فرمول ذيل بدست خواهد آمد:
(فرمول شماره 3)
در اين فرمول مشاهده مي شود كه ارزش يك سهم، تابعي از درآمد متعلق به هر سهم (EPS)، درصد سود سرمايه گذاري شده (b)، نرخ بازدهي سرمايه گذاري (r) و نرخ بازده مورد توقع سهامداران (K) است. ارزش تعيين شده براي هر سهم طبق اين فرمول در دو حالت برابر با ارزش تعيين شده طبق فرمول مدل بدون رشد است.
اول- موقعي كه شركت سود خود را سرمايه گذاري نكند (b=0) و تمام آن را تقسيم كند؛ در اين صورت فرمول شماره (3) به شكل زير در خواهد آمد:

كه شبيه فرمول شماره (2) است.
دوم- موقعي كه نرخ بازده سرمايه گذاري شركت با نرخ بازده مورد توقع سهامداران برابر است (r=k). در اين صورت فرمول شماره 3 به شكل زير در خواهد آمد:

به عبارت ديگر براي آن دسته از شركت هايي كه نرخ بازده سرمايه گذاري شان با نرخ بازده مورد توقع سهامداران برابر است، فرمول شماره (2) مي تواند براي تعيين ارزش سهام به كار رود. با توجه به اينكه نرخ بازده مورد توقع سهامداران تابعي از نرخ بازده ساير فرصتهاي سرمايه گذاري مشابه است، شركت ها مي توانند با سرمايه گذاري مجدد سود، موجبات افزايش ارزش سهام را فراهم نمايند مشروط بر اين كه نرخ بازده سرمايه گذاريشان بيشتر از نرخ بازده سرمايه گذاري ساير شركتهاي مشابه باشد.
مدل رشد فوق العاده
برخي شركتها مي توانند فرصت هاي سرمايه گذاري بسيار سودآور را به لحاظ برخورداري از موقعيت هاي انحصاري براي مدت محدودي داشته باشند. اين موقعيت هاي انحصاري مي تواند ناشي از مزيتهاي تكنولوژي، نزديكي به مواد اوليه، برخورداري از وضعيت رقابتي مناسب در بازار و حمايتهاي دولتي و گمركي باشد. لذا براي اينگونه شركتها به جاي در نظر گرفتن يك نرخ رشد بايد چند نرخ رشد را كه با نرخ بازدهي فرصتهاي سرمايه گذاري در مقاطع زماني مختلف، متناسب است، در نظر گرفت.
اگر دوره برخورداري از فرصت هاي سودآور سرمايه گذاري را T سال در نظر بگيريم و بعد از T سال نرخ بازده سرمايه گذاري را برابر با نرخ بازده مورد توقع فرض كنيم، در اين صورت مدل تعيين ارزش سهام به شكل زير در مي آيد:

ارزش سهم از دو قسمت تشكيل مي شود:
قسمت اول- ارزش سهم با فرض عدم وجود رشد است و قسمت دوم ارزش اضافي است كه شركت به مدت T سال از طريق سرمايه گذاري در طرح هايي كه نرخ بازدهي فوق العاده دارند، به دست مي آورد. به عنوان مثال، فرض كنيد كه در شركتي EPS1=1000 ريال، K=0/25، b=0/7، T=10 سال و r=0/30 باشد، در اين صورت ارزش هر سهم اين شركت برابر خواهد بود با:


همانطور كه در مثال ملاحظه مي شود به خاطر وجود فرصت هاي سرمايه گذاري سودآور به مدت ده سال ارزش سهام شركت 1120 ريال بيشتر شده است. طبق اين مدل هرچه درصد سود سرمايه گذاري شده (b)، ميزان درآمد متعلق به هر سهم (EPS1)، تفاوت نرخ بازده سرمايه گذاري و نرخ بازده مورد توقع سهامداران (K-r) و T بيشتر باشد، سهام شركت با ارزشتر خواهد شد.

 

فرمت این مقاله به صورت Word و با قابلیت ویرایش میباشد

تعداد صفحات این مقاله  16 صفحه

پس از پرداخت ، میتوانید مقاله را به صورت انلاین دانلود کنید



پرداخت اینترنتی - دانلود سریع - اطمینان از خرید

پرداخت هزینه و دریافت فایل

مبلغ قابل پرداخت 4,700 تومان
نمایش لینک دانلود پس از پرداخت هزینه
ایمیل
موبایل
کمک به هزینه درمان بیماران سرطانی

درصورتیکه برای خرید اینترنتی نیاز به راهنمایی دارید اینجا کلیک کنید


فایل هایی که پس از پرداخت می توانید دانلود کنید

نام فایلحجم فایل
7243D994_442864_9523.zip32.6k